vrijdag 31 oktober 2008

Halloween...

Tegenwoordig wordt Halloween ook hier uitgebreid gevierd... Het wordt allemaal zo griezelig mogelijk gemaakt, hoe angstaanjagender, hoe beter! Dit gedoe is helemaal niet aan mij besteed, toen ik klein was vormden we een biet om tot lantaarn, en dat was het. Gisteren (een dag te vroeg), rond 18 uur ging de bel, ik opende de deur en kreeg gelijk bijna een hartstilstand: een tienjarige jongen met een bleek gerimpeld gezicht en grijs piekhaar scheen met een lamp in m'n ogen en schreeuwde iets, ik was zo geschrokken dat ik Willem prompt naar binnen duwde en de deur dichtgooide. Willem begreep er helemaal niets van: "Mama, wie was dat oude mannetje wel?" Ik zei dat het iemand was die we niet kenden, gelukkig stelde hij zich geen verdere vragen. Maar toen papa vanavond aan de deur belde was hij toch gerustgesteld dat het niet opnieuw dat vreemde oude mannetje was...

Vanavond verandert ons dorp in een Halloweendorp, wij blijven lekker thuis...


These days Halloween is also popular around here, the more scary, the better some people feel. Things like that are wasted on me; when I was a child we made a lantern out of a beet and that was it. Yesterday evening (one day too early) the doorbell rang, I opened the door and I was scared to death: a 10 year old boy with a face as pale as death and grey spiky hair flashed a torch in my face and shouted something to me, I was so shocked I pushed my youngest son inside and slammed the door into his face. Willem didn't understand it at all: " Mummy, who was that little old man?" I told him it was someone we didn't know, fortunatly he didn't ask more. But when daddy rang the doorbell this evening he was reassured it wasn't that weird old man again...

Tonight our village changes into a real Halloweenvillage, we're staying at home...


Actuellement Halloween est devenu très populaire ici aussi, de plus terrifiant de meilleur certains se sentent. Quand j'étais petit, on faisait une lampe d'un betterave et c'était tout!
Hier soir (un jour trop tôt) quelqu'un sonnait à la porte. J'ouvrais la porte et j'ai eu peur! Un garçon de 10 ans avec un masque et des cheveux hérissés gris criait quelque chose, j'étais si terrifiée que j'ai claqué la porte. Willem, notre plus petit qui l'avait vu aussi n'en avait rien compris: "Maman, c'était qui ce petit vieux monsieur?" J'ai dit que c'était quelqu'un qu'on ne connaît pas; il n'a plus rien demandé. Mais quand papa sonnait à la porte ce soir il était rassuré que ce n'était ce bizarre petit monsieur...

Ce soir notre village devient un vrai 'Halloweenvillage', nous restons à la maison...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen