dinsdag 24 februari 2009

Schatten op zolder

Onze buurvrouw is een tijdje geleden overleden. Ze had heel lang een kruidenierswinkeltje bij ons in het dorp, zo eentje waar de tijd was blijven stilstaan. Schuurborstels, zeep, sigaretten, deegwaren, bloem, suiker en zelfgekweekte groenten waren een greep uit het assortiment dat ze aanbood. De eerste keer dat we er een voet binnenzetten konden we onze ogen niet geloven: dat een mens in het jaar 2000 nog op deze manier leefde! Het was heel makkelijk om op zondag, als ik besloot een cake te bakken en geen bloem meer had, bij haar langs te gaan, ze deed altijd open. Als ik prei nodig had deed ze een sjaal om haar hoofd en trok ze haar klompen aan. 'Ga je mee kiezen?' zei ze dan, en ze nam haar spade, nam me mee naar de moestuin en stekte de prei uit die ik wenste. De groente werd in een krant gewikkeld en voor amper 5 oude Belgische franken had ik de meest verse prei die je kon wensen. Nu is de tijd gekomen dat het huis moet leeggemaakt worden en dat het doek valt over dit stukje geschiedenis. Ik mocht van de familie nog een kijkje nemen en wat oude zaken meenemen. Voor hen is het allemaal waardeloze oude rommel, maar voor mij... stuk voor stuk kleine schatten die M. zorgvuldig haar hele leven bewaard heeft en die het echt niet verdienen om achteloos weggegooid te worden. Handgemaakte kant, oude doosjes, brieven die ze schreef naar haar ouders en vriendin toen ze in het 'pensionnat' zat in Brugge, de kleren van haar ouders hingen zelfs nog gewoon in de kleerkast!
Notre voisine est décédé depuis quelque temps. Elle tenait une petite épicerie dans le village. Voici quelques produits qu'elle vendait dans sa petite boutique: des balai-brosses, du savon, des cigarettes, des pâtes, de la farine, du sucre et des légumes qu'elle cultivait dans son potager. La première fois que nous avons poussé la porte nous étions si émerveillés de voir que le temps s'était arrêté, nos yeux ne pouvaient croire ce que l'on voyait. Pour nous habitants c'était pratique qu'elle soit ouverte. Elle faisait partie des derniers commerçants du village d'où elle connaissait tout le monde et d'un simple coup de téléphone elle nous ouvrait volontiers les portes de son magasin en dehors des heures d'ouverture. Lorsque j'avais besoin des poireaux elle chaussait ses sabots, coiffé de son éternelle foulard autour de sa tête elle m'ammenait à travers les chemins de son potager. 'Lequel veux-tu?' me demandait-elle et de son coup de pioche retirait les poireaux demandés puis me les emballait dans du vieux papier journal. La toile est tombée: maintenant le temps est venu ou cette maison d'un autre siècle doit se séparer de toute son histoire et faire place à ce temps moderne. La famille me propose de garder quelques objets en souvenir qui leur semblent inutiles et encombrants mais qui à mes yeux me rappellent le bon souvenir de cette charmante personne. M. avait gardé toutes ces merveilles pendant toutes cettes années avec beaucoup d'amour et il me semble dommage que tout soit jeté irrespectueusement. Dentelles faites à la main, boîtes anciennes, des lettres qu'elle a écrit à son amie d'enfance quand elle était au pensionnat de Bruges, ainsi que les vêtements de ses parents qu'elle avait gardé dans son armoire!

Our neighbour passed away a while ago. She owned a small grocery in our village. Scrubbing brushes, soap, cigarettes, pasta, flour, sugar and home-grown vegetables were some of the things she offered. The first time we entered we didn't dare to believe our eyes: time really stood still! When I needed something outside of the opening hours, I just phoned her and she opened her shop. When I needed some leek, she took her scarf and her clogs and I had to follow her into her vegetable garden. 'Which ones do you prefer?' she asked, and with her shovel she took out the ones I wanted, wrapped them in old newspapers and for only 5 Belgian francs I had the most fresh leek one can wish. Now the time has come that the house has to be cleared out and that the curtain falls over this piece of history. The family allowed me to have a look and to take some old stuff with me. To them it's all worthless old stuff, but to me... one by one little treasures that M. kept carefully and they don't deserve it to be thrown away carelessly. Handmade lace, old boxes, letters she wrote to her friend when she was in boarding school in Bruges, even her parents clothes were still in the wardrobe!

13 opmerkingen:

  1. Oh! het zijn prachtige nostalgische spulletjes.
    Ik heb genoten van het verhaal en de mooie foto's.

    Groetjes,Alexandra

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Annelies!
    Lovely photos you have taken!

    I am sorry to hear about your neigbour. You describe her as a kind and loveable person.

    It´s so sad to read that her relatives didn´t wanna save anything from her shop!
    Lucky that you got the opportunity to save some of the old lovely things!

    Have a lovely week!
    Hug!
    Iréne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In dat huisje zou ik ook wel eens willen rondsnuffelen... Tot straks dan maar??!! :D
    Het geluk lijkt wel voor jullie weggelegd; helemaal tof dat dat dametje gelijk naast jullie heeft gewoond en dat jullie een beetje als ´familie´ worden beschouwd!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hello my friend...

    what for wunderful beautyful pictures...It's so amazing to see what you make with you're camera and the objechts...great great great...

    heartly wishes christine

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Thanks for your kind comment!!

    What a nice little story....
    It's a shame that people don't care much for old textiles and crafts....Such treasures!
    Your pictures are,as always so beautiful and
    professional. Really inspiring!

    Hugs

    Flisan

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Geweldige mooie oude schatten... Net wat je schrijft toch wel bijzonder om even een kijkje te mogen nemen en zelfs wat te mogen uitzoeken.
    Dat houdt de herinnering aan je buurvrouw levend.
    Je hebt alles weer mooi op de plaat vast weten te leggen...prachtig.
    Geniet er van
    Groetjes Hetty

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Maar goed dat er mensen zijn zoals jou, die zien hoe zij alles zorgvuldig heeft bewaard.
    Wat je zegt kostbare schatten. Ik had graag zo'n buuf gehad.
    Ik kom hier toevallig maar ik ga je volgen hoor. Wat mooi hier....wat een sfeer.
    Tot gauw

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ohh ik heb echt kippevel van dit verhaal !!
    Jammer toch dat dit soort taferelen allemaal verdwijnt he, hier bij ons in het dorp had je ook nog best veel "zonderlinge" figuren, die nog echt leefde, net als 100 jaar terug (geen telefoon, tv, koken op de kachel, een oude slingerpomp)
    ik vond het als kind al prachtig om te zien en ook bijzonder...
    laat staan als je zulke kostbare schatten in je bezin mag krijgen met zulke mooie herinneringen daar aan vast
    Van onschatbare waarde, koester ze !!
    Bedankt voor je mooie verhaal, en je prachtige foto's !
    Groetjes Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Que c'est émouvant cette histoire, elle serait certainement très heureuse de voir que ces "petits" trésors sont en de bonnes mains....;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. wat een mooi verhaal en wat een mooie spullen heb je mogen uitzoeken, waaraan je ook nog eens mooie herinneringen hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. What treasures! It is so good that you now have some of her things to keep and cherish. Thank you for sharing this woman's remarkable story with us. I felt like I was with you while she dug up the leeks.

    Hugs en groetjes ~
    Heidi

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Prachtige foto's en een heerlijk verhaal!
    Wat fijn dat je wat spulletjes mocht uitzoeken, fijne herinneringen!

    Een fijn weekend!
    Groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heel intiem zo snuffelen in andersmans brieven en spulletjes....Moet een bijzondere ervaring zijn.Maar ik hoop dat ze het leuk zou gevonden hebben dat haar oude herinneringen niet zo maar in de vuilbak zijn beland maar verder deel gaan uitmaken van iemands leven.

    BeantwoordenVerwijderen